Pocenie stanowi najważniejszy, fizjologiczny mechanizm utarty ciepła przez organizm. Osoby z nadpotliwością wydzielają znacznie większą ilość potu niż potrzebna do utrzymania prawidłowej temperatury ciała.

Jeśli nadmierna potliwość ma charakter uogólniony i dotyczy całego ciała, zazwyczaj u jej podłoża leży inna choroba, taka jak infekcja, cukrzyca czy nadczynność tarczycy. Tego typu nadmierna potliwość zanika pod wpływem leczenia choroby podstawowej.

Miejscowa nadmierna potliwość jest częstszą odmianą omawianej nieprawidłowości i dotyczy stóp, dłoni, a także pach. Rzadziej, nadmierna potliwość obejmuje również twarz.

Ocenia się, że nawet 1% populacji cierpi na jedną z odmian tego zaburzenia. Dolegliwości zwykle pojawiają się w drugiej lub w trzeciej dekadzie życia.

Nie wiadomo, jakie są przyczyny nadmiernej potliwości, być może pewien wpływ na występowanie tego zaburzenia mają czynniki genetyczne. Nadmierna potliwość jest następstwem nadmiernej aktywności jednego z rodzajów gruczołów potowych, należących do gruczołów wydzielania zewnętrznego. Gruczoły tego typu są zlokalizowane niemal na całej powierzchni ciała, ale jest ich szczególnie dużo na dłoniowej stronie rąk, na stopach i pod pachami.

Pocenie wyzwalane jest przez następujące czynniki:

• ćwiczenia fizyczne
• ciepło lub zimno
• alkohol, kawa lub herbata, palenie tytoniu
• stres, lęk lub silne emocje